Ταυτισμένος Λάθος – Συναισθήματα

Ειν' το κομμάτι π' αναλύω συναισθήματα
Επιλογή δική σου έχω μόνο για σημερα επειδή κρατάω προσχήματα
Ήρθαν ωστικά κύματα ξέχνα τα επίμαχα
Έστω μία δόση αγάπης υπάρχει δε πάει στα αδύνατα
Καθόμουνα και κοίταζα τα πλήγματα
Πριν δω και πάθω ποτέ δεν το πίστευα 'λεγα μόνο στα κινηματογραφικά γυρίσματα
Συμβαίνει πρέπει να το ζήσω κι εγώ όσο με παίρνει κι εγινε
Τα κομμάτια μου ενώνω,
Είν' αυτός οπού συνήθιζε να προκαλεί συνεχώς πόνο
Τα λάθη μου σηκώνω πες μου είν' αρκετό αυτό που παθα
Αν αξίζει ακόμα να πληρώνω πες το λόγο
Κι όμως δεν κατηγορώ παραδέχομαι είναι λογίκο
να μην πειστείς από κάποιον που κυνηγάει τ' όνειρο
Τίποτα γι' αυτόν πιο σημαντικό κι είν' απόλυτο
Όχι για λίγη φήμη, γεμάτο πορτοφόλιο
Μα υποτίθεται πως σου 'χα κάνει κάτι
Έλεγα προτεραιότητα δεν ήταν το κρεβάτι
Δυστυχώς ήμουν απαρηγόρητος κοιτώντας τη δική σου πλάτη
24/2 ήταν Τετάρτη
Τώρα είτε αυτό το αποκαλούν αγάπη μόνη σημασία έχει
Πως ένα μεγάλο μου κομμάτι
Ήσουν
Είσαι
Θα είσαι
Στο πέρασμα χρόνων
Αιώνες
Αιώνων
Ερχόντων.

Γαμώτο λίγο χώρο, θέλω οξυγόνο
Μέσα μου έχω βάρος πολλών μεγατόνων
Δεν υποδηλώνω πως δεν κατορθώνω
Να σταθώ στα πόδια μου μα θέλω λίγο χρόνο
Δεν είναι θέμα φόντων και λοιπών προσόντων
Ούτε θέμα όλων για να ασκήσουν λόγο
Θέμα αγάπης...
Ε, Ταυτισμένος Λάθος συναισθήματα

Άυλος feat. Δ.Π.Θ. & Εκλεκτός - Καντάδες αποξένωσης

Άυλος:

δεν έχω χρόνο
πασχίζω για να βρω λίγο οξυγόνο
δεν πατώνω, επέζησα
συναίσθημα απλά για να σκοτώνω
το βλέμμα των πνιγμένων κρύβει πόνο, παγωνιά κι ενα κενό
παρ'όλα αυτα χαρά στο κόσμο σας δε βρήκα, μόνο στα τυφλά
αρρώστια, εγκλεισμός, βιοσκλαβιά, κομμάτια, όνειρα νεκρά
και αφού κρατιέμαι από το τίποτα δε με σταματά
σε νέες ήττες, συντριβές, στέκω και μάχομαι με υλικά δεσμά
και η φωτιά μες στη ψυχή σα λάβα ακόμα
εξιστορώντας κατορθώματα σε χάρτινους καιρούς αγνώστους
ήρωες σας τους πολεμιστές σε νου και πνεύμα,αφηρημένα λόγια
ως το τέρμα της ύπνωσης ο κώδικας σε λυσασμένα χέρια
καντάδες αποξένωσης σε κόλασης λημέρια
καντάδες αποξένωσης σε κόλασης λημέρια.


Εκλεκτός:

παλεύω με το πυρετό μου
ψυχοφθόρο υλικό μου, χάσιμο εγκεφαλικό μου
ξαναμπαίνω στο ρυθμό μου, κουμαντάρω το μυαλό μου
ΓΤΡ υπόγειο φρικιό μου, ετοιμάζω το φευγιό μου
για να ζήσω κάθε σκηνικό μου, αγχωτικό μου
τη παλεύω με αγχολυτικό μου
κατάρες στον εχθρό μου
γράφω απ΄τον υπόγειό μου, ξεπερνάω το πανικό μου
κάθε δαίμονα δικό μου, κομμάτι ρυθμικό μου
γιοι της ρίμας στο πλευρό μου
μάτι δολοφονικό μου
σου επιστρέφω το κακό μου
γιοι της ρίμας, η καρδιά μου στο μυαλό μου
στέλνω στο διάολο το μαύρο ποινικό μου
πετάχτηκα στου ύπνου τ'όνειρό μου
εφιαλτικό μεράνυχτό μου
το μικρόφωνο πολεμοφόδιό μου, το μικρόφωνο πολεμοφόδιό μου.


Δ.Π.Θ.:

νιώθω την ένταση μέσα μου πόλεμος για επανένταξη
άνθρωποι εύθραστοι, ζουν αγέλαστοι, στέκουν ανέκφραστοι
μηχανικά σαν ρομπότ, σαν αίρεση μελών αφαίρεση, μόνοι στο σύμπαν
βλάκα πίστεψες όσα σου είπαν?
δεδομένα που συνεχώς ανατρέπονται
φάτσες πάνε κι έρχονται αγάπες, κομμάτια απ'τον εαυτό μου κι αυταπάτες
ώρες ανήσυχα φευγάτες, αινίγματα
γιατί γαμώτο μου οδηγούν εκεί πάντα τα βήματα γιατί?
της νύχτας η πιο σκοτεινή στιγμή γίνεται λήθαργος
θάνατος, ο βυθός μου άπατος
δε θέλει μυαλό να το καταλάβεις, τι κι αν είσαι αγράμματος
δε μπήκα ποτέ στη τρύπα να σε θυμηθώ
ό,τι είχα να πω τότε στο είπα
αλήθεια, τέρμα για το Μάκη η παραμύθα
τώρα κοίτα, γράπωσα τη ζωή μου απ'το λαρύγγι μες στη τσίτα
καψούρης με τη νύχτα
μουνιά θέλετε ολόκληρη τη πίτα, εν το βλέπω να συμβαίνει
ρουφιάνοι πονηροί και πουλημένοι
δε πως γίνονται καπνός όταν το χτύπημα βαραίνει
όταν πιάνουμε τα mics σκαλωμένοι, mc's αποχωρούν ηττημένοι, αφού ήταν υπερτιμημένοι
θέματα προσωπικά ξύλο φίλε σ'όποιον επεμβαίνει
κανόνας μου κι όποιος τον παραβαίνει τςςςςς
ματώνω ζωντανός σε μια γη μισοπεθαμένη
καμιά φορά τυχαίνει, κι αν τύχει κανείς δε σε προλαβαίνει
σ'αυτούς τους σκοτεινους καιρούς
καλό θα'ναι να 'χεις από κοντά τους εχθρούς, επιφυλακτικός με τους φίλους
μάθε να ακούς, ποτέ μην υποτιμάς τους μικρούς, κάποτε όλοι μεγαλώνουν
άλλοι ξεφεύγουν εντελώς, άλλοι πάλι στρώνουν
όνειρό μου να ξεκοιλιάσω όσους με σκοτώνουν
ακόμη εγκλωβισμένος μες στα beats που με πορώνουν
ακόμα το κρατώ χαμηλό με κεφάλια μέσα σε ντουμάνια που συνεχώς μαστουρώνουν
τ'αδέρφια μου αλήτες, παλιοσχολίτες, μέσα στη σούρα τους ξενύχτες
αλήθειες που πονάνε λέμε όσο λέτε πίπες και
από ένα crack-head, lo-fi, low budget
όλα τα φράγκα μου σ'ένα παιχνίδι μπάσκετ
έπειτα πέφτουνε μάπες
σκάνε για τσαμπουκά τα πουτανόπαιδα με πλάτες
mc's που μιλάνε πολύ μα τρέφουν αυταπάτες
το παίζουν αφεντικά μα στη γειτονιά μας σκάνε σα πελάτες,
πελάτες, παλιοπουτάνες κάντε πίσω
ψυχόδραμα και γιοι της ρίμας είναι αδύνατον για μένα πλέον να το λήξω
δε θα το λήξω μέχρι να σας γαμήσω, δε θα το λήξω μέχρι να σας γαμήσω.

ΔΠΘ - Τα μάτια μου στο φίδι

Πρόσεξε να μην ξεγελαστείς μπροστά σε βλέματα που θέλουν
να δουν από 'σένα να κάνεις λάθος κινήσεις
άσπονδοι εκ θρήνοι λεγόμενοι κολλητοί
μας αποπροσανατολίζουν έχοντας στόχο προσωπικές, βρώμικες πεποιθήσεις
πήρα τα λόγια τους στα σοβαρά
τη πρώτη φορά καρφώθηκα πισώπλατα μα
πήρα δύναμη, πάλι τώρα ξέρω πως σκοτώνεται ένα φίδι
αρκεί να κόψεις το κεφάλι κρατώντας τα μάτια μου ανοιχτά, κινούμαι προσεκτικά
κι όσοι θέλουνε να μου φερθούνε φιλικά-πούστικα ήδη φάγανε Χ
βλέπεις, αυτή την εποχή σπανίζει η λέξη εμπιστοσύνη σαν έννοια
κάποιοι θέλουν ν'αποκτήσουν όνομα πατώντας στ'όνομα μου
κάποιοι φέρονται με αγένεια στο πρόσωπό μου
εμπιστοσύνη δεν έχω πια ούτε στον εαυτό μου
με καχύποπτο βλέμα αποδοκιμάζοντας το σάπιο τους στόμα
που αφρίζει σ'ένα δηλητήριο ψέμα
ακόμα εξακολουθώ να περιφέρομαι μέσα σε πλάνα που αλλάζουνε χρώμα
πίσω από λόγια φιλοφρόνησης σέρνω το σύννεφο σκόνης
η βρώμα μέσα στο μυαλό κάποιων που δήθεν μ' αγαπάνε υπάρχει χώμα
αρκετό να με σκεπάσει, απρόσωπος μεν ύπουλος δε
θέλεις τη παγίδα που 'χεις στήσει να με πιάσει
κάπως έτσι κινούνται οι προδότες μέσα στις σκιές
χρησιμοποιώντας φιδιού τακτικές
εκμεταλλευόμενοι τις στιγμιαίες αδυναμίες
μόλις αποκτήσουν αυτό που θέλουν γίνονται κινητές προδοσίες
σε πετάνε σαν σκουπίδι, για αυτό το λόγο δεν επαναπαύομαι
κι έχω τα δυό μου μάτια μου καρφωμένα πάντοτε πάνω στο φίδι.