Μανιακός - Παιδί της νύχτας

Χάνω το νου μου
κάθε βράδυ περπατώ το δρόμο για την κόλαση
κοντά στο τέλος είμαι νύχτα
τέλος για κάθε συναίσθημα μου ζήτα
δεν έχω τίποτα να δώσω Αθήνα
παιδί σου μα μεγάλωσα δίχως να σ'έχω δίπλα
κάνναβης καύση
μες στην αλάνα μεθυσμένος είμαι τσίτα
ματιές δικάζουνε το μέλλον των ματιών
αν θέλεις κοίτα με, έχω καύλες ακόμη και πίτα
μες στη σιωπή το βήμα μου γίνεται θόρυβος
φωνές ακούγονται μέσα απ' τα σπίτια
μάτια που κοιτούν πίσω από κάγκελα
βλέπουν μισή αλήθεια
είδα τα πάντα στο δρόμο
εκτός από τη χλίδα μόνο
και αυτό να ξέρεις τα χείλη σου
γίναν στα χείλη μου για μένα οξυγόνο
νύχτα
ήταν σαν όνειρο μα θυμάμαι τα πάντα τώρα
μέσα στον πόλεμο μα δεν έγινα θύμα
ποτέ μου δεν έδωσα τον αδερφό μου για το χρήμα
πάνω στη ζάλη μου παίζω τα πάντα χύμα
αυτά τα φώτα μου θολώνουν το πεδίο
γύρω μου σκοτάδι κι έχει κρύο
τίποτα δεν είναι αστείο
πάντα ζάντα
τα αδέρφια μου με ξέρουν
δεν φωνάζω σα μαλάκας
για να τους το παίζω μάγκας, δες
δε βγαίνω κάρτα, μεθώ πριν απ'το χάραμα
πεθαίνω και πάλι τη νύχτα ζωντανεύω για να
κάνω κουμάντα
περνώ απαρατήρητος αν θέλω δεν με βλέπεις και
αν έχεις φράγκα ψηλέ να προσέχεις
δεν κρατάν όλα για πάντα
είδα το φως μου μια νύχτα μέσα στα πάρκα


Γράφω κάτω απ'τη σελήνη
αναγκάζομαι
ό,τι μου 'χει μείνει είναι
παγιδευμένη λογική μέσα σε δίνη
τη νύχτα
βγαίνω απ'την παγωμένη λίμνη (Χ2)


Δεν πόνεσα
φίλε βγήκα από τη μήτρα φόνισσας
όλοι σας
πνίγεστε μέσα στην πόλη σας
εμένα δεν με ξέρετε πια
και δεν φοβάμαι να πεθάνω
πόσο δεν το φαντάζεσαι καν
δεν αποσύρομαι το χάραμα
δεν βρίσκω ύπνο μα
όταν ανοίγω τα μάτια πρέπει να φύγω
για πόσο ακόμα θα κρύβομαι από τον ήλιο;
γίνομαι λάδι στη φωτιά δεν τη σβήνω
του μεθυσμένου το χαμόγελο είναι ψέμα
κι εφόσον με κοιτάς θα τρέχει θέμα
άσε με να σου πω
μπήκα με τον αδερφό μου μόνος σε 20 άτομα
δεν το μετανιώνω ούτε λεπτό
περνούν εικόνες βροχή πάνω απ'τα μάτια μου
πάνω στα χείλη μου πέφτουν σταγόνες
χημείες
πάνε χειμώνες
ματωμένοι χειμώνες που με βρήκανε τη νύχτα
κάτω απ'τις πευκοβελόνες
δεν μπουσουλάω
πατώ τα βήματα βαρώντας τσίτες
κάτω από την πανσέληνο μεθάω
πάνω σε μνήμες
τα λόγια μου σημάδια, λεπίδες
ματωμένα κρεβάτια κι ελπίδες
είναι θαύμα που θυμάμαι το όνομα μου
δε νιώθω μόνος με το δαίμονά μου
εγώ θυμάμαι το σκοτάδι από τη μήτρα
εφόσον δε με νίκησε ποτέ τη λένε νύχτα


Γράφω κάτω απ'τη σελήνη
αναγκάζομαι
ό,τι μου 'χει μείνει είναι
παγιδευμένη λογική μέσα σε δίνη
τη νύχτα
βγαίνω απ'την παγωμένη λίμνη (Χ2)

Βρώμικος Νότος - Αναμνήσεις

Κουρσάρος:

Θέλω να ζωγραφίσω μια σελίδα
να βάλω χρώμα γαλανό μήπως και ταξιδέψω
να πάω πίσω στο χρόνο
εκεί που με φωνάζει η μάνα μου απ'το δρόμο
"έχει και αύριο παιχνίδι" λέγοντας
να πάω πίσω στην παλιά τη γειτονιά
ανατολικά προάστια του Ηρακλείου
στα χρόνια του σχολείου
που υπάρχει αθωότητα βαθιά μες στην καρδιά
μίσος και φόβος, άγνωστες λέξεις ακόμα
θυμάμαι κλέφτες κι αστυνόμους παίζαμε
και στου γυψάδικου τρέχαμε τις αλάνες
θυμάμαι βόλτες μακρινές με τα ποδήλατα
μεγάλων συμβουλές να λένε ν'αποφεύγω τ'αυτοκίνητα
σ'ένα παγκάκι έγραψα μία φορά
πως όταν μεγαλώσω θα 'θέλα να γίνω καλός άνθρωπος
τι ειρωνία, που μεγαλώνω κι ολοένα αποξενώνομαι
μια πέφτω, μια σηκώνομαι
στο τέλος αναλώνομαι σε μια σελίδα
που με χρώμα πάντα ξεκινά μα καταλήγει γκρίζα

Ιανός:

Κινούμαστε ελεύθεροι μα μέσα σε εισαγωγικά
για αυτό τα μάτια μας τα ζώσαμε με εκρηκτικά
βγαλμένοι από καλούπια αμαρτωλά
ήρωες σαν κλειστοί στόχοι κινούμενοι
σαν σχέδια για παιδιά
που παίζουν ανέμελα στα χρόνια της χολέρας
άλλο ένα απόγευμα μιας τσιμεντένιας μέρας
πολύχρωμες ενέδρες
στήσανε κουτιά, μέσα δεν πέσαμε
παρόλο που οι γύρω μας, μας λέγαν τα μισά
είχαμε το νου μας
τ'άλλοθι του παιδιού μας έφυγε νωρίς
μα όλο το πίσω μέρος του μυαλού μας
έμεινε να φιλοξενεί ένα μπόμπιρα ακόμα
ρούχα γεμάτα χώμα και χέρια μες στο χρώμα
στην εικόνα του 21ου αιώνα
παιδιά σποράς του '80 βλάστησαν μες στον αγώνα
τα 'βαλαν με όσους επιβάλαν το δικό τους
οι ίδιοι συνεχίσαν το κρυφτό
μα πίσω απ'το δάχτυλο τους μείναν
γίναν οι αλάνες μας οικόπεδα
και φίλοι όπως ήρθαν, έτσι φύγαν
είναι η ώρα που πονάς
μέσα σ'ανθρωποφάγους λεωφόρους τριγυρνάς χωρίς σκοπό
μου 'παν να μην παίρνω τίποτα από ξένους
"θα βγει σε κακό"
είδες πως τα 'φερε ο χρόνος
ένας ξένος έγινα κι εγώ
στην εξάρτηση του αύριο που λέτε όνειρα
δίπλα μου νεράιδες αλήτισσες γελάνε πονηρά

Aim:

Γουλιά, γουλιά πίνω αδερφέ μου τη ζωή
κάθε βραδιά ο νους μου γυρνά
σε μέρη που 'χουν αλλάξει πια ριζικά
στη σκέψη μου αναμνήσεις
που το χέρι σου αν απλώσεις νομίζεις ότι θ' αγγίξεις
πρόσωπα σβησμένα από το παρελθόν
αλλά και πρόσφατα χαμένοι που δε δηλώνουν παρών
αφήνω τη σκέψη μου ελεύθερη, δηλώνω απών
από τον κόσμο συντηρητικών καιρών, φανταστικών
προτιμώ να ζω με τις αναμνήσεις των κάποιων χρόνων
με βιβλία παραμυθιών σε μάχες δράκων και δαιμόνων
σ'αξίες που χαθήκαν με το πέρασμα των χρόνων
σ'αλήθειες που μας λέγαν για το σαπισμένο φόνο
τώρα τα χέρια μας δύναμη έχουνε
μα το μυαλό μας γεμάτο φθόνο
επικρατεί η λογική
"σε τρώω για να επιβιώνω"
καταφύγιο βρίσκω μέσα σε σκέψεις και ρίμες χώνω
δύναμη παίρνω από τα γραπτά μου
όταν το χαρτί μουτζουρώνω
κι απλά βαδίζω μες στο χρόνο
κι απλά βαδίζουμε στο χρόνο

Προπάτωρ:

Μείνε για λίγο μη μου φεύγεις
ό,τι έμεινε από σένα προσπαθεις να μου το καταστρέψεις
κι είναι λίγο
όσο κι αν προσπάθησα να μείνω
στο ίδιο έργο, ίδιο σημείο κάνω παύση
πάντα τα ίδια λάθη
μα εικόνα γνώριμη είναι απάτη
απ'την πρώτη στιγμή που θα σηκωθώ απ'το κρεβάτι
καλημέρα
ζεστός καφές στην παγωμένη μέρα
μαλακώνει τις αισθήσεις μου για να τα βγάλω πέρα
και εικονικά κάνω ταξίδια στις αναμνήσεις μου
αφού ο τρόπος μου επιβάλει να τη βγάζω πάντα οικονομικά
παιδί με τσαμπουκά με θυμάμαι
σου έπιανα το χέρι και σου έλεγα τα βράδια
"δε φοβάμαι" μητέρα
πέρα ως πέρα τον κόσμο μου, σου είχα πει
πως θέλω να γυρίσω μέσα σε μια μέρα
και δεν άργησα, στα 17 είχα σαλπάρει
χαιρέτησα το Μάνο, τον Αλέξη και το Χάρη
θέλει πείσμα γαμώτο
ιδρώτα, ζάρι
τον εαυτό σου ακέραιο από αναμνήσεις
να γυρίζεις πάλι

Διαρρήκτες - Η κρεμάλα του βασιλιά

(1ο Κουπλέ) - (Περιπλανώμενος)

Τα δικά μου πιόνια είναι μόνο στρατιωτάκια
Δεν έχω αξιωματικούς, πύργους και αλογάκια
Άσπρη επικάλυψη και μαύρη καρδιά
Με αλυσίδες, κουκούλες και παντελόνια φαρδιά
Ξεκινούνε πρώτοι να χτυπούν, καραδοκούν
Αφού το φασισμό του βασιλιά άλλο δεν μπορούν
Καταπίεση η αιτία, στρατιώτες απαρτία
Απόψε θα κρεμάσουν τον αφέντη στην πλατεία
Μία-μία φορτώνονταν τις μέρες στην πλάτη
Τώρα από τα ποδοβολητά σίεται το παλάτι
Ισότητα, ελευθερία έχουνε κάνει τάμα
Λαδώσανε τα άλογα, δεν κάνουνε πια γάμα
Τους αξιωματικούς σκοτώσανε κρύα μαχαίρια
Τους δύο πύργους ρίξανε με τα γυμνά τους χέρια
Το φεγγάρι κρύφτηκε, αίμα μυρίζει ο τόπος
Μα για την επανάσταση ένας είναι ο τρόπος
Όπως-όπως βασίλισσα μην τρέχεις να σώσεις
Την πλούσια πραγμάτεια σου τρέχα να γλυτώσεις
Δεν θα κατορθώσεις, λαιμητόμο θα νιώσεις
Για τη συναίνεση και εσύ με αίμα θα πληρώσεις.

(Ρεφρέν) - (Διαρρήκτες)

Θάνατος! Θάνατος στον βασιλιά τους!
Για όταν έσπερναν κακία, μίσος, διχόνεια
Θάνατος! Θάνατος στον βασιλιά τους!
Για όταν έσφαξαν παιδιά, γυναίκες και εγγόνια
Θάνατος! Θάνατος στον βασιλιά τους!
Και σε όποια φλέβα τρέχει αίμα βασιλικό
Θάνατος! Θάνατος στον βασιλιά τους!
Σε κάθε πιστό υπήκοο και κάθε αυλικό
Θάνατος! Θάνατος στον βασιλιά σας!
Θάνατος! Θάνατος στον βασιλιά!
Θάνατος! Θάνατος στον βασιλιά σας!
Στον βασιλιά σας θάνατος! Θάνατος!

(2ο Κουπλέ) - (Ραψωδός Φιλόλογος)

Τετράγωνο-τετράγωνο η σύγκρουση πλησιάζει
Απ' το μεγαλείο της τώρα αρχίζει να δειλιάζει
Και ασπρόμαυροι στρατιώτες οπλισμένοι με ομόνοια
Ευθεία περπατούν και σκοτώνουνε διαγώνια
Οι μάχες και ο θάνατος τους έχουνε κουράσει
Ωστόσο η πολυπόθητη στιγμή έχει πια φτάσει
Με τα όμορφά του λόγια δεν μπορεί να ξελωγιάσει
Για αυτό και ο παλιός του στρατός θα τον δικάσει
Μα είναι δειλός ακόμα και την στιγμή της κρίσης
Με δάκρυα αποζητά τις 15 του κινήσεις
Βλέπει τριγύρω ασπρόμαυρους νεκρούς στρατιωτικούς
Δεν έχει πια βασιλική φρουρά και αυλικούς
Τώρα κανείς δεν προσκυνά το έμβλημά του
Όλοι ζητούν εκδίκηση για κάθε έγκλημά του
Τα αναφιλητά του πλημμυρίζουν τον αέρα
Όμως απόψε θα ξεψυχήσει στην σκακιέρα
Του κλείσανε το στόμα να μην βγάλει ούτε μιλιά
Του έβγαλαν την κάπα και την έμπλεξαν θηλιά
Του στρώσαν κόκκινο χαλί με αίμα στρατιωτών
Στον απαγωνισμό του όλοι θα δώσουν το παρόν.

(Ρεφρέν) - (Διαρρήκτες)

Θάνατος! Θάνατος στον βασιλιά τους!
Για όταν έσπερναν κακία, μίσος, διχόνεια
Θάνατος! Θάνατος στον βασιλιά τους!
Για όταν έσφαξαν παιδιά, γυναίκες και εγγόνια
Θάνατος! Θάνατος στον βασιλιά τους!
Και σε όποια φλέβα τρέχει αίμα βασιλικό
Θάνατος! Θάνατος στον βασιλιά τους!
Σε κάθε πιστό υπήκοο και κάθε αυλικό
Θάνατος! Θάνατος στον βασιλιά σας!
Θάνατος! Θάνατος στον βασιλιά!
Θάνατος! Θάνατος στον βασιλιά σας!
Στον βασιλιά σας θάνατος! Θάνατος!